RoślinyZielone warzywa - źródło witamin

(Juniperus communis) Owoce jałowca zwane są szyszkojagodami. Mają kulisty kształt i ciemnogranatowy kolor. Są bo­gatym źródłem związków żywi­cowych, cukrów (glukozy i fruk­tozy), garbników, soli mineral­nych, a także witaminy C. Jałowiec stosowany jest do pro­dukcji ginu, likierów, wódek, szwedzkiego piwa i wina. Jego jagody o przyjemnym żywicz­nym i balsamicznym zapachu oraz pikantnym smaku są ulu­bioną przyprawą myśliwych. Przyprawia się nim dziczyznę, kaczki, bażanty, królika, wieprzo­winę i jagnięcinę. Jałowiec jest też cenionym dodatkiem do pasztetów i marynat. Doskonale pasuje również do jabłek, np. szarlotki lub tarty z jabłkami. Zawarte w owocach jałowca sub­stancje aktywne wykazują działa­nie pobudzające na przewód po­karmowy - aktywują funkcje wydzielnicze żołądka i wątroby. Do­wiedziono, że szyszkojagody za­pobiegają nadmiernej i burzliwej fermentacji jelitowej.

Nawet niewielka ilość czosnku silnie wpływa na smak potrawy. Bardzo dobrze komponuje się z białym serem, pomidorami, ogórkiem, sałatą, papryką, dipem jogur­towym typu tzatziki. Masło czosnkowe jest klasycznym dodatkiem do ślimaków, sko­rupiaków i filetów rybnych. Czosnek jest też świetnym konserwantem żywności dodany np. do zalewy, za­pobiega psuciu się mięsa. W celach leczniczych stosuje się go podczas przeziębień. Nie tylko jako dodatek do mleka, miodu czy herbaty, ale także w postaci nalewek, win czy naparów. Związki czynne zawarte w czosnku mają silne działanie bakteriobójcze. Spożywany doustnie niszczy drobnoustroje przewodu po­karmowego, a jeszcze silniej układu oddechowego. Czo­snek posiada zdolność obni­żania ciśnienia tętniczego krwi, działa przeciwmiażdżycowo. Na żołądek i wątrobę działa pobudzająco, zwiększa ilość wydzielanego soku żołądkowego i żółci, co popra­wia trawienie, zapobiega wzdęciom i reguluje przemia­nę materii.

Melisa pochodzi ze wschodnich obszarów basenu Morza Śródziemnego. To roślina wieloletnia o ozdobnych liściach, pachnących cytryną. Do jedzenia nadaje się cała naziemna część rośliny, suszy się jednak tylko liście. Suszoną melisę należy przechowywać w szczelnie zamkniętym nieprzezroczystym naczyniu. Dodaje się ją do sałat, zup, omletów, dziczyzny, ryb, grzybów, potraw mlecznych i deserów. Aromatyzuje się nią octy, wina, likiery, kruszony, lemoniady. Pobudza apetyt, leczy niestrawność, zalecana jest w stanach napięcia nerwowego, nadpobudliwości, nadczynności tarczycy, palpitacjach i ciśnieniowych bólach głowy. Zewnętrznie stosuje się ją w wypadku ukąszeń przez owady, nadaje się też do ich odstraszania.